دئديم دئدي

دئديم دئدي

 

دئديم يارهاردادي مقصددئدي فرصت يئري يوك

 

دئدي آخر نه اولار بو دـــئدي قسمت يئري يوك

 

دئديم دنــيـايه نــظــرسال بـيــرآچـيــق گـوزلريله

 

دئدي درد اهلي مـنـم اونـلارا عـبـرت يئري يوك

 

دئديم هجراندا كئتيندي بـونـا نـه سـوزدئييرسن

 

دئدي هــــريــانـدي جـهـنــم منه جنت يئري يوك

 

دئديم هر ميخانانين ساقي سي پيمانه سي چوك

 

دئدي ال چَكمه لييه م مئي ده ده لذت يئري يوك

 

دئديم الده ن گئديب عمرون فيكيرين قيل حاليوا

 

دئدي گوللَم بوسوزه ن گئچميشه حسرت يئري يوك

 

دئديم دنـيـاوفــاسيـنـدان مــنـه بير سوزلرين آچ

 

دئدي آخر ييخاجاخ عارفــه عـشرت يئري يوك

 

دئديم وارعقل وهوشوم جاه ومقام اي گوزه ليم

 

دئدي آخر كلامي تئز آييل مـهـلـت يـئـري يوك

 

يوسف پورعظيم شوطي

 

 

 

آي آزادليق!

آي آزادليق!(اوشاق شعري)
هر يانا كي گئديرم
هريانا كي باش چكيرم
قلميم له
كاغاذلار اوسته
سنين آديني يازيرام
سنين آدينلا هر زامان ياشاياجاغام
سن ياشاسان
منده ياشاياجاغام!
سئوگيلي سؤز!
سن ياشا هر زامان ...
ووروشماقيم،
باغيرماقيم،
چاليشماقيم،
ساواشماقيم،سنين اوچون دور ...
هارايلا
بورو اؤلكه مي!
ياشا...
چوخلو ياشا ...
آي ...
آزادليق!
(آيدين تبريزاوغلو)

دنيزه دؤنمك ايسته ييرم!
ماوي آيناسينداسولارين :
بوي وئريب ، گؤرونمك ايسته ييرم!
دنيزه دؤنمك ايسته ييرم!
گمي لر گئدير آيدين اوفوقلره گمي لر گئدير!
گرگين بياض يئلكن لري دولدورماز كدر!
البت عؤمروم گمي لرده بيرگون اولسون نؤبته يئتر.
و مادام كي بير گون اؤلوم مقدر:
من سولاردا باتان بير ايشيق كيمي
سولاردا سؤنمك ايسته ييرم!
دنيزه دؤنمك ايسته ييرم!
دنيزه دؤنمك ايسته ييرم!
( شعر : ناظيم حكمت)

آنا

آنا

حیاتین دولاشیق لحظه لرینده،

عؤمرومه داغ کیمی دایاقسان آنا !

ظولمت لر اؤنومده آت چاپان زامان،

یولوما نور ساچان چیراقسان آنا .

 

لقمان شفالیدیر قیزغین نفسین،

سیغماز بو دونیایا عشقین، هوه سین .

دردیمه درماندیر آنالیق سسین

سن منه مقدس اوجاقسان آنا .

 

هر داملا دیله یین بیر بؤیوک ده نیز،

محبتین تمیز، ایسته یین تمیز،

سن منه عزیزسن، من سنه عزیز

دیلک سماسیندا شافاقسان آنا .

 

آلقیش کؤنلونده کی پاک نیتینه،

سؤز - صحبت یئتیشمز علویتینه،

کائنات مات قالمیش محبتینه

حیاتی ایسیده ن قوجاقسان آنا .

 

آنالی گونلریم چیچکلی باهار،

آناسیز گونلریم کدرلی غبار،

دنیادا آنادان مقدس نه وار؟ !

جسمیمه جان وئره ن نووراقسان آنا .

 

ایستک ده نیزیدیر جوشقون اوره یین،

ائولاد سعادتی آرزو - دیله یین .

سن تک مقامی وار هانسی مله یین؟ !

کیم دئییر ملک دن اوفاقسان آنا .

 

سن منی باغرینا باسدین جان کیمی،

آخدین اوره ییمه ایستی قانکیمی .

غرق اولسام غملره بیر یئلکان کیمی

منه یول گؤسته ره ن مایاقسان آنا .

 

بیلمیره م، قلبیمده آخان قان میسان؟

سن منه جسمیسن، یوخسا جان میسان؟

سؤیله ملک میسن یا انسان میسان؟

یوز بئله سؤزلردن قاباقسان، آنا !

 

من سویوق ده ی مه دن دوشنده خسته

دردین منه گلسین ! – دئدین، آهسته .

هر زامان گؤز آچدیم، باشیمین اوسته

گؤردوم نیگرانسان، اویاقسان آنا

 

خیرالله حق بیگی « ساپاق »