غزلي از ديوان ملا محمد فضولي
جان وئرمه غم عشقه كه عشق آفت جاندير ، عشق آفت جان اولدوغي مشهور جهاندير
سود ايستمه سوداي غم عشقده هرگز ، كيم حاصل سوداي غم عشق زياندير
هر ابروي خم ؛ قتلينه بير خنجر خونريز ، هر زلف سيه ؛ قصدينه بير افعي ايلاندير
ياخشي گور نور صورتي مهوشلرين اما ، ياخشي نظر ائتديكده سرانجامي ياماندير
عشق ايچره عذاب اولدوغون دان بيلورم كي ، هر كيمسه كي عاشقدير ايشي آه و فغاندير
ياد ائتمه قره گوزلولرين مردم چشمين ، مردم دييوپ آنلانما كيم ايچديكلري قاندير
گوردورسه ((فضولي)) كي گوزلرده وفا وار ، آنلانماكي شاعير سوزي البته يالاندير.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آبان ۱۳۸۷ ساعت 0:53 توسط قوشاچاي بالاسي
|
تانرینین آدی و یادینان